Toen hij aan zijn laatste lange project Livre d’image werkte, besloot Godard dat de ideale plaats en manier om deze film te bekijken zijn eigen studio was. Inmiddels valt zijn werkplek effectief te bezoeken, maar dan overgeheveld naar Milaan in de Fondazione Prada. De film zelf blijft ook na zijn dood rond reizen en vertoond worden als installatie. Om toch de sfeer van de studio op te roepen, geurt de ruimte van de vertoning naar sigaren van zijn favoriete merk. 

In de Zwarte Zaal toont Fabrice Aragno Sentiments, Signes, Passions, een dynamische projectie van Jean-Luc Godard’s laatste film Le livre d’image (2018). Met diep respect voor zijn mentor reist Aragno de wereld rond met telkens een andere versie van de installatie. Dit keer legt hij Godards persoonlijke werkruimte vast: Et la nuit le jour. Deze is te zien in het cellarium van de Kunstenbibliotheek.

Wanneer vrienden het podium delen ontstaat er gegarandeerd vuurwerk. Dat bewijzen Shirly Laub (viool), Tony Nys (altviool) en Karel Steylaerts (cello), drie kleppers uit de Belgische klassieke muziekwereld. Samen heten ze TrioFenix en laten ze met een vanzelfsprekendheid, die eigen is aan oude vrienden, hun instrumenten samenvloeien tot een harmonieus geheel. Ze hebben niet enkel het klassieke repertoire in de vingers, maar gaan ook met plezier nieuwe uitdagingen aan, bijvoorbeeld in de vorm van verrassende arrangementen. Onder die noemer valt ook de bewerking van de fameuze Goldbergvariaties van Bach door Dmitry Sitkovetsky. In het collectieve geheugen zijn de variaties onlosmakelijk verbonden met de Canadese pianist Glenn Gould. TrioFenix laat ze echter ook in deze strijktriogedaante helemaal tot hun recht komen.

Tijdens een zenuwslopende WK-kwalificatiewedstrijd verzamelen enkele jonge vrouwen zich rond het stadion in Teheran. Binnen juichen 100.000 mannen mee met de grote emoties die Koning voetbal hen dicteert. Omdat de vrouwen geen toegang krijgen tot de tribunes, zoeken de vriendinnen creatieve manieren om de match toch van dichtbij mee te maken.

In Offside verweeft de Iraanse New Wave cineast Jafar Panahi humor, genderrollen en sociaal engagement tot een bruisend portret van een Iraanse samenleving in beweging. De poreuze grens tussen feiten en fictie blijft in zijn spel van film maken steeds nabij.

Het jonge Susato Trio bundelt de krachten met hun mentor en ervaren rot in het vak, altviolist Patrick Jüdt. Hij is professor altviool, kamermuziek en hedendaagse muziek aan de Bern University of the Arts en één van de artistiek leiders bij ECMA (European Chamber Music Academy). In het kader van ECMA speelde het Susato Trio vorige maand ook al in MIRY, naast twee andere topensembles.

In hun repertoirekeuze gaat het Susato Trio steeds op zoek naar muziek die onbedoeld of onterecht in de plooien van de tijd terecht kwam. Die plaatsen ze vervolgens naast bekender werk. Als trio trokken ze met die aanpak al meermaals de aandacht van verschillende wedstrijdjury’s. Zo wonnen ze in 2024 de eerste én de publieksprijs op de Supernova-wedstrijd van radiozender Klara. Nu breiden ze uit tot pianokwartet en kiezen ze onder meer voor het eerste Pianokwartet van Mozart.

De avond begint met een online lezing door Lichen Hamraie, gevolgd door een gesprek met Leni Van Goidsenhoven. Daarna volgen bijdragen van Staci Bu Shea en Carly Everaert, en de avond wordt afgesloten met een nabespreking.

Toegankelijkheid wordt vaak gezien als een manier om gebouwde omgevingen aan te passen die niet met het oog op mensen met een beperking zijn ontworpen. In deze lezing zal dr. Lichen Hamraie, Canada Research Chair in Technology, Society, and Disability, juist de bredere betekenissen en praktijken van toegankelijkheid in de twintigste- en eenentwintigste-eeuwse architectuur, vormgeving en kunst door mensen met een beperking verkennen. De lezing zal zich richten op vier thema’s: assimilatie en anti-assimilatie, productiviteit en anti-productiviteit, normalisatie en kritiek, en de nieuwe vocabulaire van kritische toegankelijkheid.

Vanuit de vraag hoe we kunnen veranderen door zorg te geven en te ontvangen, zal curator, schrijfster en zorgverlener Staci Bu Shea reflecteren op kwetsbaarheid en de implicaties daarvan voor verbondenheid en waardigheid, zowel op interpersoonlijk als op institutioneel vlak.

De presentatie van de bekroonde kostuumontwerpster en dramaturgische scenografe Carly Everaert zal nagaan hoe het creëren van ruimtes voor andere(n) lichamen — en het radicaal heroverwegen van wat een leerruimte kan zijn — de weg vrijmaakte voor hun langdurige samenwerking met Mira Thompson: “Interdependence: Over rechtvaardigheid voor mensen met een beperking en de (podium)kunsten”. Samen ontwikkelden ze een werkwijze waarin co-creatie geleefde onderlinge afhankelijkheid is, ‘crip time’ een scheppende kracht vormt en artistieke vrijheid kan bloeien. Dit bracht Carly bij ‘altarscenografie’: het theoretiseren van hoe zorg, aandacht en solidariteit heilige ruimtes creëren, waar esthetiek en ethiek samenkomen als de spirituele basis voor solidariteit zelf.

Over de sprekers

• Lichen Hamraie is de Canada Research Chair in Technology, Society, and Disability en universitair hoofddocent sociale wetenschappen aan de York University. Hamraies onderzoek naar handicap en design heeft bijgedragen aan de vorming van de vakgebieden ‘critical access studies’ en ‘crip technoscience’. Zij is directeur van het Critical Design Lab. Hamraie is auteur van ‘Building Access: Universal Design and the Politics of Disability’ (2017) en presentator van de Contra*-podcast over handicap en ontwerp. Ze zijn een United States Artists Fellow 2022 en lid van de U.S. Access Board.

• Staci Bu Shea is curator, schrijver, docent en zorgverlener, gevestigd in Utrecht, Nederland. In brede zin brengt Bu Shea mensen bijeen rond esthetische, kritische en poëtische praktijken van sociale reproductie en zorgwerk, evenals de uitingen daarvan in interpersoonlijke relaties, het dagelijks leven, gemeenschapsorganisatie en institutionele praktijken. Bu Shea is de auteur van Dying Livingly (Solution-serie, Sternberg Press, 2025). Bu Shea was curator bij Casco Art Institute voor Working for the Commons(Utrecht, 2017–2022) en medecurator van Barbara Hammer: Evidentiary Bodies in het Leslie-Lohman Museum of Art (New York, 2017). Bu Shea behaalde een MA aan het Center for Curatorial Studies, Bard College (Annandale-on-Hudson, 2016).

• Carly Everaert is een bekroonde kostuumontwerpster en dramaturgische scenografe. Als docent en onderzoeker aan de Academie voor Theater en Dans in Amsterdam onderzoekt Carly kostuums, lichamen en duurzaamheid vanuit een intersectioneel perspectief. Haar praktijk raakt steeds meer verankerd in de principes van Disability Justice, waardoor diverse vaardigheden, kennis en manieren van bewegen zichtbaarder worden. Carly werkt samen met kunstenaars, curatoren, docenten en wetenschappers die belichaamde kennis vooropstellen. Carly’s methodologie combineert kritische reflectie met materiële experimenten – waarbij maken wordt gezien als een vorm van denken. Carly is voorzitter van de jury voor de Ontwerpprijs van het Nederlands Theaterfestival. Haar essay ‘Altarscenografie, disability justice en het ensceneren van toeval, een seculier-spirituele praktijk van solidariteit, over solidariteit, toeval en gedeelde kwetsbaarheid als scenografische praktijk’ verschijnt in augustus 2026.

• Leni Van Goidsenhoven is universitair docent Critical Disability Studies aan de afdeling Literaire en Culturele Analyse van de Universiteit van Amsterdam (Nederland). Haar onderzoek richt zich op handicap, ziekte, neurodiversiteit en non-normatieve lichaam-geesten in de kunsten en literatuur. Ze is auteur van Autisme in veelvoud (Garant, 2020) en OnGehoord (EPO, 2021). Tot haar recente werk behoren het speciale nummer Cripping Choreography en het binnenkort te verschijnen boek Disability Heritage: Participatory and Transformative Engagement (in samenwerking met Manon Parry, Routledge). Naast haar academische werk is ze regelmatig als curator betrokken bij projecten voor theaters en musea.

Dit programma is een samenwerking tussen Curatorial Studies, KASKlezingen en Studium Generale Gent. Het evenement vindt plaats in het Engels in de Zwarte Zaal van KASK & Conservatorium. De Zwarte Zaal bevindt zich op de begane grond en is toegankelijk voor rolstoelgebruikers; er is ook een toegankelijk toilet in de gang van het KASKcafé. Als je een rolstoel gebruikt, ga dan via de ingang van KASKcinema in plaats van via de ingang aan de Louis Pasteurlaan. Er zijn werkzaamheden gaande in de straat van KASKcinema, maar je kunt langs de ingang aan de Godshuizenlaan 4 komen. Er wordt gezorgd voor vertaling in de Vlaamse gebarentaal. Mocht je nog vragen hebben over de toegankelijkheidsvoorzieningen, neem dan contact op met de organisatie: helena.verheye@hogent.be