Tsunagu つなぐ is Japans voor 'verbinden' en dat mag je tijdens deze workshop heel letterlijk nemen. Je verbindt met je handen, met hout, met licht en met de makers achter het ontwerp.

De verlichtingscollectie Tsunagu van Volmaakt, ontwikkeld samen met het team van Dirk van Gogh (Futures through Design, HOGENT/KASK & Conservatorium), mixt strak Japans design met het vakmanschap van onze lokale sociale economie. Het geheim? Sipo-hout en slimme houtverbindingen zonder één drup lijm of schroef. Gemaakt om een leven lang mee te gaan.

Na een korte uitleg van Dirk over het verhaal achter de collectie, stroop je zelf de mouwen op. Je krijgt de houten verbindingen in handen en gaat samen met de designer aan de slag: bouwen, schetsen en uitproberen. Je voelt meteen hoe materiaal, licht en vorm samenkomen.

Route naar Bar Edward

Verscholen in de schaduw van de Vrijdagmarkt; aan de oever van de Leie, situeert zich de prachtige tijdelijke invulling 'Bar Edward'.

Na een indrukwekkende geschiedenis van 120 jaar met een bakkerij voor het volk, drukkerij, volkskliniek en cultureel en politiek secretariaat, gaf de eigenaar de COOP de sleutel van deze site tijdelijk aan Trefpunt. Zo werd de Speldenstraat 1 een doe- en denkplek, een kruispunt tussen cultuur, welzijn en sociaal ondernemen.

Al meer dan twintig jaar zijn toetsenisten Nicolas Callot en Bart Rodyns vrienden en delen ze een liefde voor historische toetsinstrumenten. Als Duo Zeitspiel kiezen ze in hun nieuwste project rond de muziek van Felix Mendelssohn opnieuw voor de ongewone combinatie van piano en harmonium, na een Bach-album met hetzelfde instrumentarium. De link tussen Bach en Mendelssohn is sterk: het was Mendelssohn die het werk van Bach weer onder de aandacht bracht, na een periode van vergetelheid.

Wat voor Bach werkt, blijkt ook voor Mendelssohn te werken. Het symbiotische samenspel van Callot en Rodyns benadrukt hoe goed de piano en het harmonium elkaar aanvullen. De bassen van het harmonium geven de piano een ongekende diepte, terwijl de melodie moeiteloos en tegelijk subtiel boven het geheel weet uit te stijgen.

Breien en weven kennen we allemaal, maar hoe zit het met vlechten? Tijd om deze vergeten techniek te herontdekken! In deze workshop neemt het team van Soft Connection Lab je mee in vier slimme basisbewegingen: Crossing, Winding, Twining en Pulling through.

Aan de hand van hun zelfontworpen, extra grote hulpmiddelen (Hard Tools) ontrafel je in no-time een oude ambacht. Je leert hoe vlechten ontzettend rustgevend is en naadloos aansluit bij duurzaam ontwerp. Denk aan herstelbaarheid, slim demonteren en hergebruik. Stroop je mouwen op, ontmoet medemakers en ontdek hoe verbindend samen maken kan zijn!

Meedoen kost je helemaal niets, maar inschrijven is verplicht via softconnectionlab@gmail.com. Wees er snel bij, want het aantal plekken is beperkt tot 12!

Soft Connection Lab

Soft Connection Lab is een onderzoeksproject aan KASK & Conservatorium rond de kracht van samen maken. Geïnspireerd door aloude vlechttechnieken en het ritueel van de meiboomdans onderzoekt het lab hoe fysiek handwerk mensen weer dicht bij elkaar brengt. In een samenleving die vaak afstandelijk voelt, gebruikt het team het maakproces om zorgzaamheid, empathie en dialoog te stimuleren. Zo staat naast de productie van een object, ook het opbouwen van betekenisvolle menselijke relaties centraal.

Deze dromerige arthouse-vampierfilm uit de vroege jaren negentig – geproduceerd door David Lynch – krijgt een gloednieuwe live soundtrack van de rijzende ambientpopster more eaze.

Geïnspireerd door Dracula’s Daughter (1936) en André Bretons surrealistische roman Nadja (1928), volgt Michael Almereyda’s veelgeprezen cultfilm de mysterieuze vampier Nadja (Elina Löwensohn), die terugkeert naar New York om de dood van haar vader Dracula te wreken op Dr. Van Helsing, vertolkt door Peter Fonda.

Na Dracula’s dood – verbeeld met een hergebruikte opname van Bela Lugosi uit White Zombie (1932) – arriveert Nadja in een mortuarium in Manhattan om zijn lichaam op te halen. Ze beweegt zich moeiteloos door het nachtelijke New York, tussen koffie, sigaretten, hippe bars en droogkomische, filosofische gesprekken. Ondertussen jaagt de excentrieke Dr. Van Helsing onvermoeibaar op Dracula’s dochter.

Ook visueel is Nadja een buitenbeentje. Almereyda combineert schitterende zwart-witbeelden op 35mm met korrelige Pixelvision-opnames, gemaakt met een Fisher-Price-speelgoedcamera. Het resultaat is een unieke, dromerige low-fi-esthetiek. In plaats van klassieke horror vol bloed en geweld kiest de film voor melancholie, emotionele spanning, droge humor en een hypnotiserende sfeer. Nadja is evenzeer een portret van het alternatieve New York van de vroege jaren negentig als een vampierfilm, met echo’s van Jim Jarmusch, Hal Hartley en David Lynch.

Even eigenzinnig is more eaze, het project van de in Brooklyn gevestigde geluidskunstenaar en multi-instrumentalist Mari Maurice. Hun muziek beweegt zich tussen ambientpop, folk, musique concrète en experimentele elektronica, waarin alledaagse geluiden en akoestische instrumenten samensmelten tot rijke, gelaagde composities. Met thema’s als intimiteit, verlangen en transformatie groeide more eaze uit tot een van de meest intrigerende stemmen binnen de hedendaagse experimentele muziek. Naast eigen releases werkte Maurice als arrangeur, pedalsteelgitarist en producer samen met onder meer Claire Rousay, Lomelda, Space Afrika, Martha Skye Murphy, Water Damage, Fashion Club en Rainy Miller.

Voor Videodroom voorziet more eaze deze cultklassieker van een volledig nieuwe live soundtrack.

Wanneer vrienden het podium delen ontstaat er gegarandeerd vuurwerk. Dat bewijzen Shirly Laub (viool), Tony Nys (altviool) en Karel Steylaerts (cello), drie kleppers uit de Belgische klassieke muziekwereld. Samen heten ze TrioFenix en laten ze met een vanzelfsprekendheid, die eigen is aan oude vrienden, hun instrumenten samenvloeien tot een harmonieus geheel. Ze hebben niet enkel het klassieke repertoire in de vingers, maar gaan ook met plezier nieuwe uitdagingen aan, bijvoorbeeld in de vorm van verrassende arrangementen. Onder die noemer valt ook de bewerking van de fameuze Goldbergvariaties van Bach door Dmitry Sitkovetsky. In het collectieve geheugen zijn de variaties onlosmakelijk verbonden met de Canadese pianist Glenn Gould. TrioFenix laat ze echter ook in deze strijktriogedaante helemaal tot hun recht komen.