Toen hij aan zijn laatste lange project Livre d’image werkte, besloot Godard dat de ideale plaats en manier om deze film te bekijken zijn eigen studio was. Inmiddels valt zijn werkplek effectief te bezoeken, maar dan overgeheveld naar Milaan in de Fondazione Prada. De film zelf blijft ook na zijn dood rond reizen en vertoond worden als installatie. Om toch de sfeer van de studio op te roepen, geurt de ruimte van de vertoning naar sigaren van zijn favoriete merk. 

In de Zwarte Zaal toont Fabrice Aragno Sentiments, Signes, Passions, een dynamische projectie van Jean-Luc Godard’s laatste film Le livre d’image (2018). Met diep respect voor zijn mentor reist Aragno de wereld rond met telkens een andere versie van de installatie. Dit keer legt hij Godards persoonlijke werkruimte vast: Et la nuit le jour. Deze is te zien in het cellarium van de Kunstenbibliotheek.

Het jonge Susato Trio bundelt de krachten met hun mentor en ervaren rot in het vak, altviolist Patrick Jüdt. Hij is professor altviool, kamermuziek en hedendaagse muziek aan de Bern University of the Arts en één van de artistiek leiders bij ECMA (European Chamber Music Academy). In het kader van ECMA speelde het Susato Trio vorige maand ook al in MIRY, naast twee andere topensembles.

In hun repertoirekeuze gaat het Susato Trio steeds op zoek naar muziek die onbedoeld of onterecht in de plooien van de tijd terecht kwam. Die plaatsen ze vervolgens naast bekender werk. Als trio trokken ze met die aanpak al meermaals de aandacht van verschillende wedstrijdjury’s. Zo wonnen ze in 2024 de eerste én de publieksprijs op de Supernova-wedstrijd van radiozender Klara. Nu breiden ze uit tot pianokwartet en kiezen ze onder meer voor het eerste Pianokwartet van Mozart.

Tijdens een zenuwslopende WK-kwalificatiewedstrijd verzamelen enkele jonge vrouwen zich rond het stadion in Teheran. Binnen juichen 100.000 mannen mee met de grote emoties die Koning voetbal hen dicteert. Omdat de vrouwen geen toegang krijgen tot de tribunes, zoeken de vriendinnen creatieve manieren om de match toch van dichtbij mee te maken.

In Offside verweeft de Iraanse New Wave cineast Jafar Panahi humor, genderrollen en sociaal engagement tot een bruisend portret van een Iraanse samenleving in beweging. De poreuze grens tussen feiten en fictie blijft in zijn spel van film maken steeds nabij.